მეთაურს ქვეყანისა ივერიისა (საქართველოსი) მიხეილ სააკაშვილს
პატივისცემით მოგმართავთ მონა ღვთისა და უფალისა იესო ქრისტესა, ეპისკოპოსი ძველმართლმადიდებლური იერარქიისა †ანტიპო† სხულუხია
 ჭეშმარიტი მართლმადიდებლებისათვის ყოველი განსაცდელი ცოდვების მონანიების საშუალებაა, და ამგვარად სასიხარულოც უნდა იყოს, რაკი იცის, რომ რწმენის გამოცდა მოთმინებას ქმნის. მოთმინება არის არა უქმად დაკარგული დრო, არამედ სჯულის კანონიდან ამომავალი სრულყოფილი მოქმედება. სჯული უფლის სწავლებაზე დაფუძნებული წმინდა მამების მიერ გადმოცემული მართლმადიდებლური სიბრძნის წინამძღვარია. სჯულის კანონის დამრღვევს ნუ ჰგონია, რომ ღვთისგან მიიღებს რამეს.
|
|
დაწვრილებით...
|
|
Божиею милостию Антипа, епископ г. Зугдиди и всей Колхидской низменности, страны Иверии
«В Нём была жизнь, и жизнь была свет человеков. И свет во тьме свет, и тьма не объяла Его.» (Иоан. 1, 4-5.)
|
|
დაწვრილებით...
|
|
იმასთან დაკავშირებით, რომ ჩემს მამულში ივერიაში (საქართველოში) საზოგადოებრივი აზრის გაყოფისა და ამა თუ იმ პოლიტიკური პარტიისადმი სიმპატიის შედეგად, ხალხი დგას ისეთი არჩევანის წინაშე, რომლის გაკეთება უჭირთ და კითხულობენ სასულიერო პირის აზრს, ინტერესდებიან საღვთო სჯულითა და წმინდა წერილებით განპირობებული ეკლესიის პოზიციით
 ადამიანებს, რომლებიც ჩემს გარშემო არიან, - მრევლს, ნათესავებს, მეგობრებს, მეზობლებს, უბრალოდ ნაცნობებს თუ უცნობებსაც კი, - სურთ იცოდნენ ჩემი შეხედულება. რა თქმა უნდა, მე, როგორც არქიელსა და მოქალაქეს, არ მაქვს უფლება გავდგე განზე და ვიყო მხოლოდ დამკვირვებელი ჩემს მამულში - ივერიაში და მის ფარგლებს გარეთ მიმდინარე მოვლენათა ისევე, როგორც საზღვარგარეთ მცხოვრები ჩვენი თანამემამულენი არ რჩებიან გულგრილნი თავიანთი ისტორიული სამშობლოს, ივერიის მდგომარეობის მიმართ.
|
|
დაწვრილებით...
|
|
ნათლისღება - განცხადება უფლისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესო ქრისტესი - 19 იანვარი (5 იანვ. ძვ. სტ.). ოცდაათი წლის ასაკში იესუ ქრისტე მივიდა მდინარე იოარდანზე იოანესთან და ნათელიღო მისგან. შემდგომ მეყსეულად განიხსნა ცა და გარდამოხდა იესუზე სულიწმინდა მტრედის სახით. „და ჴმაჲ იყო ზეცით და თქუა: ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო-ვიყავ“ (მათე 3.17). ნათლისღებისას უფალმა აკურთხა მსოფლიო წყლები და გარდასახა ისინი საიდუმლოს აღსასრულებელ სტიქიად.
მირქმა - 15 თებერვალი (2 თებ. ძვ. სტ.). შეხვედრა მოხუცი სვიმეონის სახით კაცობრიობისა ღმერთთან, ძველი და ახალი აღთქმის შეხვედრის სიმბოლო. ქრისტეს შობის მე-40 დღეს, ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელმა წმ. იოსებთან ერთად, მოსეს სჯულის თანახმად, მიიყვანა ორმოცი დღის ჩვილი ქრისტე იერუსალიმის ტაძარში და შეწირა მტრედის ორი ბარტყი. იმ ხანებში ცხოვრობდა მოხუცი სვიმეონი, რომელსაც ეუწყა ზეგარდმო, რომ არ აღესრულებოდა, სანამ ქრისტე მაცხოვარს არ იხილავდა. დაახლოებით 300 წლისა, სული წმიდის ჩაგონებით მივიდა ის ტაძარში და აიყვანა ხელში იესუ ქრისტე.
ხარება - 7 აპრილი (25 აპრ. ძვ. სტ.). ხარება გაბრიელ მთავარანგელოზის მიერ მარიამ ღვთისმშობლისათვის მომავალი ხორციელი დაბადება მისგან ღვთის ძისა იესუ ქრისტესი - ”გიხაროდეს! მომადლებულო, შენთანაა უფალი. კურთხეული ხარ დედათა შორის.” მარიამმა, ამოიცნო რა ანგელოზის სიტყვებში ღვთის ნება, თქვა: ”აჰა, მხევალი ვარ უფლისა. მეყოს შენი სიტყვისამებრ.” ხარება ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლისა იყო 5499 წ. სამყაროს შექმნიდან, შაბათსა დღესა, მე-5 საათსა.
ბზობა - უფლის შესვლა იერუსალიმში - აღინიშნება აღდგომის წინა კვირა დღეს. დღესასწაული არის მესიის აღიარების და კაცთა ძის სამოთხეში შესვლის სიმბოლო. მოციქულებმა იესუს მითითებით ბეთლემში აიყვანეს ჩოჩორი, რომელზე ამხედრებულიც შევიდა იესუ ქრისტე იერუსალიმში. იქ მას ხვდებოდა ხალხი, რომელიც გზაზე საკუთარ ტანსაცმელს და პალმის ტოტებს უგებდა, თან შესძახოდნენ: „ოსანა! კურთხეულ არს მომავალი სახელითა უფლისაითა, მეუფე ისრაელისაი!“ (იო. 12, 13)
აღდგომა - უდიდესი ქრისტეანული გარდამავალი დღესასწაული. ნიკეის I მსოფლიო საეკლესიო კრების (325 წ.) დადგენილებით, აღინიშნება გაზაფხულის ბუნიობის მომდევნო კვირას, იუდეველთა პასექის დასასრულს, უთუოდ მისგან განცალკევებით და კვირის ბოლოს. ეს ხვდება ახ. სტ. 4 აპრილიდან 8 მაისამდე. შაბათის მეორე დღეს, დილით ადრე მოხდა ძლიერი მიწისძვრა. ზეციდან გარდამოხდა ანგელოზი: „ხოლო იყო ხილვაჲ მისი, ვითარცა ელვაჲ, და სამოსელი მისი სპეტაკ, ვითარცა თოვლი (მათ. 28:3). გადააგორა საფლავის კარიდან ქვა და დაჯდა ზედ. უფალი ჩვენი იესუ ქრისტე აღდგა მკვდრეთით.